Vader

Inspirerende logs?

 

 

 

 

Hierbij nodigen we je uit een kijkje te nemen bij de virtuele – gemeenschap – in - oprichting "Kerkje spelen". Een nieuw initiatief om vorm te geven aan organisch kerk zijn op een creatieve manier. Het vormen van een gemeenschap op het Web met als doel elkaar te bemoedigen en op die manier prikkelend te zijn voor bezoekers.

Een site waarbij mensen kunnen deelnemen en op die manier in aanraking komen met het spreken van God. We willen dat het een site is/wordt van iedereen en voor iedereen. Het heeft niet een bepaalde denominatie voor ogen of een controlerend topdown kader. De input kan vrijwillig en geheel spontaan door enthousiastelingen verzorgd gaan worden.

Hoe zou je het vinden om deze weblog in leven te houden met ons?

Visie is een bruisende online gemeenschap met frisse berichten die uitnodigt mee te doen aan deze open communicatie over en weer. Het kan dus alle kanten opgaan, al naar gelang de schrijvers zich geïnspireerd weten. Je kunt schrijven over wat je op een dag hebt meegemaakt aan wonderlijke gebeurtenissen, Bijbelse ontdekkingen die je gedaan hebt en ga zo maar door. De mogelijkheden zijn onbeperkt. Ook over ontwikkelingen in de wereld kun je berichten posten met jouw eigen originele reflectie.

Er zijn heel wat surfers op het Internet die nadenken over de zin van het leven. En heel veel mensen die behoefte hebben elkaar te ontmoeten en opgebouwd te worden. Het Internet is een geschikte mogelijkheid om anoniem of tamelijk verborgen anderen te ontmoeten. De site is geen monoloog, geen gesloten clubje en heeft geen winstoogmerk. Is niet in eerste instantie gericht op discussie, maar op inspiratie en opbouw van bezoekers.

 

 

 

Bezitting is in het perspectief van levensdoelen functieloos. Het voegt niets toe aan je wijsheid ten opzichte van betekenisvolle relaties. Het hebben van veel dingen degradeert je levensgeluk drastisch zonder dat je er zelfs van bewust bent. Terwijl veel mensen denken dat hun status er op vooruit gaat. Eigenlijk zou je kunnen zeggen dat we alles op aarde op een rechtvaardige manier kunnen verdelen. Hoe meer bepaalde mensen voor zichzelf willen hebben, hoe minder er over blijft voor anderen. Dit zie je heel duidelijk in bepaalde Derde Wereldlanden. Maar ook wij als Westerse mensen zouden veel minder aandacht kunnen besteden aan al die gadgets en hebbedingetjes om gewoon meer tijd te besteden aan het helpen van anderen en tevreden zijn met wat je hebt.

 

Obsessie gericht op vrouwen is wat veel mannen tackelt in hun bestaan op aarde. Het bouwt niets op dat van waarde is in de levenskwaliteit van het leven van andere mensen. Ze denken alleen maar aan hebben, hebben, hebben terwijl ze van binnen leeg zijn. Ze willen elk smaakje en macht voelen bij het idee een vrouw te veroveren. Van binnen worden ze echter meer en meer leeg. Omdat je jezelf uitholt als je denkt in termen van hebben gericht op mensen. Dit zie je ook op het gebied van macht.

 

Vaak zie je dan een heel dwingend en aanmatigend patroon ontstaan bij zulke mensen. Ongeduldig, telkens op zoek naar een nieuwe kick. Een man kan alles hebben, maar van binnen een rottend wrak zijn, omdat zijn aandacht gericht is op zichzelf en niet op het toevoegen van waarde in anderen.

 

Anderen voor je zelf laten rennen is wat veel mensen diep in hun hart willen. Waarom? Als je ontdekt dat het leven draait om een gevende houding, dan vermindert je behoefte om anderen te controleren. Macht komt vaak voort uit een onzekere houding, uit gemakzucht en egoïsme jouw doelen te willen bereiken in het leven. De levenswaarde ligt er echter in samen iets op te bouwen als mensen in een samenleving.

 

Wat is het politieke plaatje dat van het begin af aan bedoeld is voor de samenleving op aarde? Als alle mensen christen zouden zijn, hoe zou dat het landbestuur er uit zien? Zou die er wel zijn? Het bijzonder van een gemeente is dat ze het zonder leiders kan stellen, omdat de heerschappij van de Ene leider gevestigd is in het hart van de leden. Stel, dat niemand de behoefte zou hebben het voor het zeggen te hebben en ouderen zouden een gerespecteerde plaats in de samenleving hebben. Dan zouden we toch met elkaar in harmonie kunnen leven zonder politiek? Komt onze behoefte aan recht, orde en inspraak niet puur voort uit egoïsme? En is die politiek niet nodig, zolang er nog mensen zijn die zich niet willen onderwerpen aan God of gebod?

 

Dat beeld moeten we dus ook uitstralen als kerk zijnde. Dat het niet om macht en leiders draait. Wat is anders ons zout in de aarde?